Nieuwsbrief Fruitkwekerij De Stokhorst Week 04 -

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Nieuwsbrief Fruitkwekerij De Stokhorst Week 04


Nieuwsbrief Fruitkwekerij De Stokhorst Groessen week 4  (23 t/m 29 januari)

Door uw razende reporter Appeltje.

Deze week is het nog lekker winterweer. Doordat er maar weinig wind staat is het heerlijk schaatsweer. Alhoewel, toen mijn broer zondag met een gebroken arm van het schaatsen terugkwam, heb ik ze waarschijnlijk voorgoed op de zolder opgeborgen.

Maandagmorgen op de fiets naar de Stokhorst. Op het kruispunt zijn ze drie bomen aan het omzagen. De takken hangen gevaarlijk boven de weg. Nou vind ik het altijd boeiend als ik mensen aan het werk zie.  Ik kan genieten van vakmensen, vaak uitgerust met goed gereedschap, die een klus binnen no-time klaren. Ik ben onder de indruk als er door een goede samenwerking flink opgeschoten wordt. Niet lullen maar poetsen. Toch echt vakwerk wordt steeds zeldzamer, je ziet het bijna nooit meer.

Toch heb ik maandag wel bijna een uur staan genieten. Dit was weer eens zo’n hoveniersbedrijf dat van alles een beetje kon. Ze kwamen met zijn vieren en waren uitgerust met goed gereedschap. Uiteraard was alles gecertificeerd. Met behulp van een hoogwerker werd takje voor takje naar beneden gehaald. Na drie dagen waren alle drie bomen netjes en veilig omgelegd. Vroeger hadden we  met twee man voor de eerste koffiepauze de bomen al plat liggen. Ik begin oud te worden.

Van de week stond in de krant dat de groente op dit moment schaars en erg duur zou worden. Door het koude winterweer is de vraag groot en het aanbod klein. In Nederland groeit nu weinig, uit Spanje en Italie zijn de groeiomstandigheden ook momenteel niet erg gunstig. Op de deel vind ik het wel meevallen. Eigenlijk is er,  behalve bloemkool en boontjes,  bijna alles. Nou raak ik ook niet meteen in de stress als er bijvoorbeeld geen boontjes zijn of de bloemkool iets duurder is. Ik ben nog van de oude stempel, iemand die ieder jaar 15 toppen boerenkool in de diepvries maakt. Meestal doe ik dat in november, nadat de eerste vorst erover is geweest. Dan zijn de toppen wel bijna drie keer zo groot als dat je het nu zou doen. Vaak sneuvelen door het wisselende weer veel bladeren en als je de pech hebt dat de houtduiven de boerenkool ontdekken, blijft er helemaal niets van over.

Stoofpeertjes moet je juist niet te vroeg inmaken. In september noem ik ze altijd Giesel Wildemans. Ik weet niet eens of giesel een goed Nederlands woord is, maar ik bedoel dat ze er  nog zo onrijp uitzien. Je moet ze dan in het begin heel langzaam opkoken. Ik heb wel eens een andere stoofpeer, de Saint Remy, snel aan de kook gebracht. Binnen een kwartier had ik een pan peremoes. Later in het seizoen heb je die problemen niet. Dan zijn ze veel vaster in de kook. Ook de kleur van Gieser Wildeman is later in het seizoen veel mooier rood. Ik laat ze altijd best wel lang op een laagje pitje pruttelen. Kleurstoffen doe ik er nooit bij. Ook geen rode wijn of port. Wel altijd een paar kaneelstokjes.

Kleine stoofpeertjes laat ik altijd heel. In sommige jaren, meestal als het vrij koud is in de bloei, zitten er geen pitjes in de vrucht en stelt het klokhuis niet zo veel voor. Mijn schoonmoeder is helemaal snel, ze doet de stoofpeertjes zo zonder te schillen in de pan. Zelf vind ik geschild lekkerder. De prijsvraag deze week is : Hoe komt het dat de stoofpeertjes verder in het seizoen veel mooier rood kleuren?

Tot volgende week.
Nieuwsbrief digitaal  mailtje naar w.wolters51@upcmail.nl of de site stokhorst-groessen.
Terug naar het nieuwsarchief van De Stokhorst
 
© de Stokhorst 2016
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu